GRIEKENLAND NAJAAR 2010

 

laatst bijgewerkt: vrijdag 29 oktober 2010

 

Donderdag 16 september

We zijn weer op pad. Deze keer een dikke maand naar Griekenland, de Peleponnesos. We gaan op ons gemak richting Italië; in Ancona gaan we volgende week donderdag met de boot naar Griekenland. Vanmorgen zijn we om half negen uit Apeldoorn vertrokken. In juni zijn we een week aan de Moezel geweest en dat was leuk, dus ook nu via de Moezel naar Italië. Om twee uur ´s middags staan we op een camperplek in Zell. Bekend van de beroemde moezelwijn Zeller Schwarzer Katz. Het stadje bekeken en lekker gerelaxt. Het is bewolkt en zo´n 16 graden.

 

Vrijdag 17 september

Vanochtend verder langs de Moezel getrokken en een paar leuke dorpjes bekeken. Het is de tijd van de wijnfeesten. In elk dorp is wel wat te doen. En het stikt van de campers. Volgens ons is iedereen die een camper heeft hier aan de Moezel. De camperplekken staan vol, ook de grote met 100 campers een meer. We zijn even door Luxemburg gereden om te tanken (1 euro een liter) en terecht gekomen in Bexbach, een plaatsje bij Saarbrucken. We staan bij een klein vliegveld en de vliegtuigjes scheren over de camper. Half bewolkt vandaag en 18 graden.

Zaterdag 18 september

Vandaag 250 kilometer gereden tot vlak bij de Zwitserse grens, in het Zwarte Woud. Om twee uur waren we hier op de camperplek in Bad Durheim, midden in een groot kuurpark. Vanavond hebben we dan ook heerlijk gebubbeld en gezwommen in zout water. Overigens wordt het koud vannacht, dus moet de boiler aan (anders loopt hij leeg).

Zondag 19 september

Vanochtend om negen uur richting Zwitserland vertrokken. Het was erg koud dus de ochtendwandeling hebben we overgeslagen. Annerieke, een oud collega van Wobbie die in Zwitserland woont, moest werken. Anders waren we daar op de koffie gegaan. We konden zonder problemen door de Gothardttunnel; 17 kilometer dus erg lang. Rond drie uur waren we op een camperplek aan het meer van Varese (vlak bij het Lago Maggiore, de camperplekken daar stonden ons niet aan). Direct de korte broek aan en aan de wandel (26 graden). Een mooie camperplek overigens (Gavirate).

 

Maandag 20 september

Bij het opstaan scheen de zon volop. Dus op de fiets het meer rond, zo´n 40 kilometer. Terug gegeten en lekker onder de douche geweest en daarna weer verder getrokken. We wilden naar het meer van Iseo, tussen het Lago Maggiore en het Gardameer. We hebben ons suf gereden op zoek naar een camperplek daar in de buurt. Of ze waren niet te vinden of waren al jaren geleden opgeheven of wat dan ook. Uiteindelijk `s avonds laat op een camping terecht gekomen aan een ander klein meer (Edine). De camping was sinds gisteren eigenlijk gesloten, maar we mochten één nacht blijven, gelukkig.

Dinsdag 21 september

Vanochtend besloten om in één keer naar de kust te rijden over de tolweg. Die zijn niet duur hier. 450 kilometer voor 22 euro. Het mooie weer, 32 graden, is hier gratis. Op vijftig kilometer voor Ancona op een camperplek aan zee terechtgekomen. Er staan Italianen naast ons, maar dat blijken toch Nederlanders te zijn die al jaren in de hak van Italië wonen. En kennelijk blij zijn dat ze weer eens Nederlands kunnen praten. En wij zijn dus de klos. Overigens is alles en iedereen hier bezig met een soort grote schoonmaak. Het strandseizoen is voorbij en alles wordt ingepakt, opgeruimd en afgesloten. Zelfs camperplekken worden afgesloten. Kom je volgens ons nergens anders tegen.

Woensdag 22 september

Vanochtend naar Ancona gereden naar de haven om te kijken waar we morgen moeten zijn en hoe het er toegaat. Rondgelopen, alles bekeken en koffie gedronken. Dat alles bij heerlijk weer. Even boven Ancona een ACSI camping opgezocht en op de fiets boodschappen gedaan (ja, ook bij de Lidl). Alle andere campings hier aan de kust zijn al dicht en ook deze sluit 30 september de poort. We vinden deze kant van Italië overigens niet zo bijzonder.

Donderdag 23 september

Vandaag is het dan zover: we gaan met de boot naar Griekenland. De camper klaar gemaakt, vuile water eruit en schoon erin etc. en nog een eind langs het strand gelopen. Om half twaalf vertrokken naar Ancona en een uur later stonden we als tweede camper in de rij voor het camperdek. Een veerboot voor die van ons werd net beladen en daar hebben we met verbazing naar gekeken. Nooit geweten dat er zoveel vrachtwagens, campers en auto´s in zo´n boot gaan. Om drie uur konden we zelf onze boot op en we staan langs de deels open zijkant van de boot. Het dek staat gelukkig niet helemaal vol. We hebben zelfs stroom, alleen koken op gas mag officieel niet. De boot telt twaalf verdiepingen. Er zijn winkels, eetgelegenheden in alle soorten en maten, internetmogelijkheden enzovoort. Vlak achter onze camper zijn toiletten en douches. Als alles goed gaat zijn we morgen om 14.00 uur in Patras op de Peleponnesos.

 

Vrijdag 24 september

Na een nacht met niet al te veel slaap vanwege het geronk van de motoren van de boot, worden we om 7.00 uur gewekt via de geluidsintallatie dat we kunnen ontbijten. Het is een uur later dan in West Europa. Om 8.00 uur leggen we aan in de haven van Igoumentisa. Daar ging een groep activisten voor een Vrij Palestina van boord met 30 busjes, ambulances enzovoort. Een heel spektakel, zelfs met tv kamera's erbij. Om twee uur 's middags komen we aan in de haven van Patras. Van daaruit langs de noordkust gereden tot we een kleine camping zagen en daar gestopt. Er stonden nog enkele Nederlanders waardoor het een gezellige avond werd. En we werden voorzien van veel informatie over de bezienswaardigheden hier. 

Zaterdag 25 september

We blijven nog een dag op de camping, er is hier nog van alles te zien. Zo zijn we op de fiets naar een kanaal wezen kijken tussen het vaste land en de Peleponnesos. Het is dwars door een berg gegraven en ligt 90 meter in de diepte. Vanmiddag niets gedaan: een beetje gelezen en met de computer bezig geweest. Het weer is bewolkt vandaag (en morgen), wel warm overigens. Maandag weer volop zon (zeggen ze). 

Zondag 26 september

Vanochtend in alle rust gegeten, de camper ingepakt en verzorgd. Vijftig kilometer verder gereden, langs de oostkust naar een dorp met de naam Korvos. Aan het einde van het dorp in de vissershaven zou een camper-gedoogplaats zijn. Vonden we helemaal niks. Toen aan het begin van het dorp gaan staan bij enkele andere campers. Een soort piknikplaats aan een baai pal aan het water. Dus vanmiddag veel gezwommen; stralend mooi weer, 30 graden, in zee zo'n 25 graden.

Maandag 27 september

Nog maar een dag in Korvos gebleven. Gewandeld en natuurlijk gezwommen. Tegen de avond vertrekken bijna alle andere campers. De dichtsbijzijnde camper staat 200 meter verder. Een rustige nacht dus.

Dinsdag 28 september

De vorm van de Peleponnesos is een hand met een duim en drie vingers naar beneden gericht. Vandaag zijn we bijna rond de duim getrokken. Eerst een tempelcomplex bekeken, bij Epidavos (nog veel stenen in de war). Daarna verder naar het zuiden een camperplek gezocht in Galatasi. Niet bijzonder, dus verder gereden en uitgekomen op een enorm strand bij Salandi. Een uitgestorven vallei met een enorm hotelcomplex, vijf jaar geleden gesloten en nu totaal vervallen. En er staan zo'n vijftien campers vooral uit Oostenrijk. En 's avonds heel veel Griekse muggen....

Woensdag 29 en donderdag 30 september

Twee keer per dag wandelen, verder zwemmen en op een luchtbedje dobberen, wat wil je nog meer. En Griekse witte wijn is ook erg lekker (oh dr.Frank). Morgen gaan we verder; het water is bijna op, de wc is bijna vol dus we moeten wel. En we hebben genoeg Oostenrijks gepraat.

Vrijdag 1 oktober

Vandaag doorgereden naar een plaats met de naam Drepano. Maar weer een camping opgezocht. Er moet gewassen worden. En, niet onbelangrijk, hier is water genoeg voorhanden. Want in grote delen waar we tot nu toe geweest zijnhebben ze geen waterleidingsysteem. Water wordt thuis bezorgd met tankwagens en in containers opgeslagen. En we hebben gelijk een goed contact met een campingkat. Overal waar we tot nu toe gestaan hebben zijn katten en of honden. Van niemand of van iedereen.

Zaterdag 2 oktober

Vanmorgen gewassen; helaas was de wasmachiene stuk, dus alles moest met de hand. Daarna gefiest, erg heuvelachtig, maar het ging prima. En je komt grappige bloembakken tegen (foto). In een erg  gezellig dorp blijven hangen en op een terras gezeten. We zitten hier midden tussen de sinasappelbomen. De ene helft vol in de bloesems, de andere helft vol groene sinasappels. Het ruikt heerlijk. Vanmiddag een bui regen gehad, dus tijd om de site bij te werken. Straks gaan we uit eten en dan zit er bijna alweer een dag op.

Zondag 3 oktober

Nog een dag op de camping gebleven, want bij het opstaan scheen de zon volop. Dus gefietst, gezwommen en gewandeld. Morgen gaan we verder.

Maandag 4 oktober

Vandaag weer verder getrokken langs de kust. Een prima weg tot aan een groot dorp in de buurt van een camperplek. We moeten dwars door het dorp heen, allemaal nauwe straatjes waar onze camper net door kan. En dan moet je geen tegenliggers tegenkomen. En die kwamen we dus wel tegen; maar wij zijn groot en zij zijn klein...Een hoop gedoe en erg spannend. De camperplek lijkt de enige officiele hier. Een groot terrein met asfalt en alle voorzieningen. Kost € 5,00. Morgen weer verder. De twee mogelijkheden zijn weer door het dorp heen of een rit dwars door de bergen.

 

Dinsdag 5 oktober

Eeen spannende rit, dwars door de bergen. We hadden gehoord dat één dorp problemen kon geven vanwege de smalle weg er doorheen. Dat viel uiteindelijk mee (geen tegenliggers). Nederlanders achter ons hadden wel een probleem met een tegenligger. En een balkonnetje veroorzaakte de nodige schade, doodzonde. We vonden het op zich een mooie tocht, redelijke wegen, wel hoog en erg stijl. We belanden in de haven van een dorp met de naam Monemvassia. Er voor ligt een enorme rots in de zee. Daarop een ruine en een deel met winkeltjes, hotelletjes en restaurants. We staan met twee andere campers in de haven. Een gedoogsituatie, zoals eigenlijk hier overal.

Woensdag 6 oktober

De zon schijnt volop als we 's ochtend verder trekken. We gaan naar het begin van de derde vinger, in de buurt van Githio. Daar is een klein strandje bij een scheepswrak waar je kunt staan. Er is ook een restaurant waar je (koud) kunt douchen. Veel in de zon gezeten en in de zee gezwommen en gewandeld. En weer een enorm hotelcomplex tegengekomen. Totaal ontredderd en verlaten. Volgens papieren die er nog lagen al zo'n twaalf jaar.

Donderdag 7 oktober

Vannacht heeft het behoorlijk geregend en vanmorgen onder een bewolkte hemel naar Githio gefietst. Deze plaats heeft een probleem met het vuilnis. Het hele dorp ligt vol met enorme hoeveelheden zakken, dozen etc. van weken. En de stank is bar en boos. 's Avonds een borrel gedronken bij Nederlandse camperaars die we al een paar keer zijn tegengekomen. Erg gezellig.

Vrijdag 8 oktober

Vanmorgen weer verder getrokken; we willen helemaal naar de zuidpunt van de derde vinger. Een ruig gebied met veel verlaten dorpen. Natuurlijk rijden we verkeerd en belanden weer in een dorp. Tot we niet verder konden, moesten draaien en weer terug door dezelfde straatjes. Dat we geen schade hebben is een wonder. Op sommige punten kon er geen lucifer meer tussen de camper en de huizen. Halverwege zijn we de hier beroemde grotten van Pirgos Dirou in geweest. Je wordt er in een bootje via een onderaardse rivier door heen gevaren. Veel stalagmieten en -tieten. Onder in de punt is het erg stil en verlaten, nogal deprimerend. We blijven dan ook niet en rijden tot halverwege de vinger terug. Vlakbij de grotten ontdekken we een mooie plek aan het strand. Het was een koude dag met veel wind. Hopelijk morgen beter.

Zaterdag 9 oktober

Een erg onrustige nacht gehad, heel veel wind. De camper stond af en toe te zwaaien. Vanochtend een bergwandeling naar het dorp gemaakt en dat was pittig. De huizen zijn zijn allemaal vierkant, hoog en van brokken steen. In de middag wordt er gelezen, het is bewolkt en fris.

Zondag 10 oktober

Het is nog steeds bewokt, maar gelukkig wel droog. Dus weer een behoorlijk eind gelopen. Tegen twaalf uur trekken we toch weer verder. De kust is erg rotsachtig en stijl en bijna geen stranden. En ook geen plekken om de camper neer te zetten. We rijden door tot Kalamata, een flinke stad in de bocht van vinger drie en vier. We vinden een kleine camping vlak voor de stad, aan het strand. De stad is in 1986 getroffen door een aardbeving. We kunnen hier goed fietsen, dus gaan we morgen maar eens op pad.

 

Maandag 11 oktober

Het weer is "on-grieks" zegt iedereen. Normaal is de maand oktober nog zonnig en warm. Nu regent het af en toe. Gelukkig is de temperatuur vandaag weer aangenaam. We zijn vanmorgen de stad doorgefietst. Vonden we niet bijzonder. Verder wat huishoudelijke zaken gedaan. En we mogen de wasmachiene gratis gebruiken. Maken we dankbaar gebruik van.

Dinsdag 12 oktober

Nog een dag op de camping. We hebben gefietst, gezwommen, gelezen en gerommeld. En, via een moeizame verbinding, deze site bijgewerkt. Of en wanneer dat weer lukt is nog maar de vraag. Morgen gaan we in elk geval verder.

Woensdag 13 oktober

We dachten een klein stukje verder te rijden, we hadden volgens onze gegevens een aardige camperplek uitgezocht. Bleek helemaal niks te zijn, en de plekken daarna ook al niet. Wel veel campings en dat betekent hier weinig camperplekken. We zitten ondertussen onder in de laatste vinger van de Peleponnesos, aan de westkust. Hier kom je nog wat toeristen tegen. In een dorp met de naam Methoni staan we aan het strand, maar dat blijkt niet te mogen. We belanden op de gemeentecamping. Die is officieel gesloten, maar de poort is open en je kunt er zomaar gaan staan. Alles doet het nog, stroom, warm water, douches etc. En dat allemaal voor niks; dat kunnen we niet laten lopen. Je kunt nog wel wat drinken bij de ingang en dat doen we natuurlijk. Het weer is bewolkt, droog en erg warm.

Donderdag 14 oktober

Een erg onrustige nacht achter de rug. Veel onweer en regen. In de ochtend ziet het er vriendelijk uit. Half bewolkt en 26 graden, dus we gaan fietsen. Een pittig bergritje naar een dorp met een kasteel. Bij terugkomst zit de campinghond al op ons te wachten; een allemansvriend en natuurlijk gek op eten. 's Middags heerlijk in de zon, dat was al weer een paar dagen geleden.

Vrijdag 15 oktober

Nog maar een dag op de gratis camping. Vanmorgen naar een kasteel gewandeld, verder wat gezwommen en gerommeld. Het was een lekkere dag met veel zon.

Zaterdag 16 oktober

Vanacht weer forse regenbuien gehad en vanmorgen zag het er nog erg donker uit. Toch maar ingepakt. Van een stel Nederlanders nog het adres van hun huis in Normandie gekregen en daar een keer met de camper langs te komen. Ze wonen op een landgoed en hebben ruimte genoeg. Dat wordt volgend jaar dus. We hebben een stuk langs de kust omhoog gereden. Mooie stranden met veel ruimte maar ook met borden "no camping". Dus uiteindelijk weer een camping opgezocht. Dit keer niet gratis. Er staan een aantal Duitsers met kinderen (herfstvakantie). Gezwommen en gefietst naar een waterval.

Zondag 17 oktober

Vanochtend opgestaan met volop zon. Eerst een eind langs het strand gelopen, daarna op de fiets een natuurgebied in. Een kasteel bekeken via een een geweldige klim. Weer veel grote stenen hopeloos in de war. We wilden nog naar een beroemde grot (van Nestor), maar het weer sloeg in een keer om en de regen kwam met bakken de hemel uit. Tot laat in de avond.

Maandag 18 oktober

Na een droge nacht begint het om negen uur 's ochtends weer te regenen. We pakken in en gaan rijden. Onderweg boodschappen gedaan bij de Lidl. Op de eerste camperplek staat niemand. Op de tweede wel en ook weer mensen die we al eerder zijn tegengekomen onderweg. We staan weer pal aan zee en hopen op een beetje beter weer. De plaats heet Kalo Nero. 's Avonds moeten we de lange broek en vesten aan voor ons wandelingetje. Dat was lang geleden.

Dinsdag 19 oktober

Nog een dag gebeleven in Kalo Nero. Veel regen en onweer 's nachts. 's Ochtends is het droog en de zon schijnt. De zee is erg ruw met geweldig hoge golven. Wim heeft een lekke band en terwijl hij aan het werk is met de electrische fiets komen een eindje verder zigeuners kleren wassen bij een kraantje. Een wereld van verschil. Er loopt hier natuurlijk ook weer een strandhond te bedelen; om eten en een aai over zijn kop. We hebben het daar toch wel moeilijk mee.

Woensdag 20 oktober

Vanmorgen weer een eind verder getrokken via allelei kleine weggetjes langs de zee. Ook een mooie camperplek in een pijnbomenbos vlak aan zee gevonden, zelfs met waterkranen. Maar 's middags eerst naar Olympia gereden, het bereoemde dorp in de bergen. Daar zijn ooit de eerste Olympische spelen gehouden. je hebt een hoop fantasie nodig om je een voorstelling te kunnen maken hoe het complex er ooit heeft uitgezien. Ook hier weer veel stenen en nog enkele pilaren. Maar enorm druk; zeker 30 bussen met groepen toeristen. Om vier uur naar de camperplek in het bos gereden, waar we opnieuw mensen tegen kwamen (Zwitsers) die we de eerste week ook al ontmoet hadden.

 

Donderdag 21 oktober

Met de camper wat boodschappen wezen doen. We ontdekken een tentje aan het strand waar we kunnen internetten, en daar maken we dankbaar gebruik van. De volgende gelegenheid zal pas op de boot zijn a.s. dinsdag. Het weer is gelukkig wat vriendelijker; droog redelijk wat zon.

 

Vrijdag 22 oktober

Nog maar een dag in het natuurgebied gebleven. Dit is wel de mooiste plek die we tot nu toe gehad hebben. 's Ochtends veel zon, daarna weer veel wolken. De temperatuur blijft lekker. Morgen gaan we weer verder.

Zaterdag 23 oktober

Vandaag weer een stuk langs de kust getrokken via allerlei smalle weggetjes. Tussen de middag in een vakantiedorp, waar overigens alles gesloten was, gegeten. We kijken uit op Zakinthos. We belanden op een camperplek aan de kust in een dorp met de naam Kalimia. Weer erg mooi weer vandaag!

Zondag 24 oktober

Het was een heerlijke dag met een strak blauwe lucht. We waren al vroeg aan de wandel. Het strand is hier hard en dat loopt lekker. Tot een dorpje gelopen dat tegen een klif is gebouwd. Leuk, klein en er is nog een taverne (kroeg) open. En ze hebben koffie, maar dan wel voor € 3 voor een kopje Nescafe. In de middag gezwommen en weer gewandeld.

Maandag 25 oktober

Na de zonovergoten dag gisteren is het vanochtend bewolkt. Dus we gaan rijden richting Patras, waar we morgenmiddag de boot op moeten. Na een rit langs de kust, inmiddels in de regen, komen we op een camperplaats uit aan zee, vijftig kilometer voor Patras. De plek heet Kalogria, heeft een breed zandstrand en drie parkeerplaatsen. We staan op de mooiste, maar het regent lang, veel en hard. In de avond wordt het nog heftiger met onweer, bliksem en hagel en harde wind. Uren achtereen, helemaal niet leuk.

Dinsdag 26 oktober

Bij het opstaan schijnt de zon, heerlijk, toch nog met mooi weer weg. Eerst nog maar weer een eind gewandeld en buiten gegeten. Om één uur richting boot vertrokken. Ondanks al het vuilnis en de mindere dagen wat het weer betreft komen we zeker nog een keer terug. Het was gezellig, zeker met vele andere camperaars, en het is ondanks enkele nadelen toch een mooi land. We gingen pas om half vijf de boot op. Alles werd nagekeken; er waren twee jongens onder een vrachtwagen voor ons weggehaald dus wij waren aan de beurt. In de garage, onder de auto, de kast boven de cabine, alles werd doorzocht. Het dek staat behoorlijk vol, zeker na een tussenstop, waar waar nog meer campers en auto's ingeladen worden. We staan ergens midden in en zien niets.

Woensdag 27 oktober 

Na een redelijke, zwoele nacht is het bij het opstaan erg koud. En in de loop van de ochtend gaat de boot steeds meer schommelen en schudden. Mensen die proberen te lopen lijken wel dronken. Wij waren gewoon zeeziek. Eenmaal aangemeerd is alles over. We rijden 300 kilometer naar her noorden. Dan wordt het donker en zoeken we een camperplaats op in de buurt van Modena. We staan helemaal alleen bij een sportcomplex. Een rustige nacht dus.

Donderdag 28 oktober

Via de snelwegen in Italie en Zwitserland zijn we vlakbij Karlsruhe terechtgekomen. Een lange rit. Het dorp heet Ettingen en op het marktplein is een deel gereserveerd voor campers. Als we aankomen is het donker. We zijn moe en gaan vroeg naar bed, geen zin om het dorp te bekijken deze keer. Morgen, als alles goed gaat, de laatste etappe.

Vrijdag 29 oktober

Vanochtend vroeg vertrokken. Het was erg koud, dus de kachels aan. We moeten er nog erg aan wennen. Volgens Tom Tom nog 475 kilometers te gaan. De Duitse autobahnen rijden prima, alleen het is ontzettend druk. Mede vanwege de wegwerkzaamheden over vrijwel het hele traject. Gelukkig is het stralend mooi weer. Om 3 uur zijn we in Oosterbeek, we willen eerst ons jongste kleinkind Tessel zien. En die is hard gegroeid de afgelopen zes weken. We zijn dus weer thuis; de camper is al uitgepakt. Het schoonmaken en wassen komt nog wel de komende dagen.

Tot slot willen we iedereen bedanken voor de leuke reacties in het gastenboek. Toch een manier om een beetje contact te houden tijdens een reis van zes weken.